Μοιράσματα
από μέλη της Αλ-Ανών στην Ελλάδα
«Γεια σας είμαι η Ευαγγελία συγγενής αλκοολικών και ευγνώμων μέλος της Αλ-Ανών. Είμαι στα δωμάτια 31 χρόνια καθαρή από το αλκοόλ. Στην Αλ-Ανών μου πρότεινε να ενταχθώ η Υποστηρίκτρια μου στο Α.Α., καθώς είχα προβλήματα στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους. Δεν ήξερα να συσχετίζομαι επηρεασμένη από την οικογένειά μου.
Η Αλ-Ανών με βοήθησε να ξεπεράσω τις φοβίες, την ντροπή και τον θυμό που ένιωθα για τους αλκοολικούς συγγενείς μου. Με βοήθησε να ξεπεράσω όλα τα αρνητικά συναισθήματα που ένιωθα. Με έμαθε να συγχωρώ, να συνδέομαι χωρίς προσδοκίες, να είμαι ο εαυτός μου να δέχομαι τους άλλους χωρίς να απαιτώ να αλλάξουν. Στην Αλ-Ανών ένιωσα για πρώτη φορά ασφάλεια ανάμεσα στα μέλη. Δεν ένιωθα ότι απειλούμαι από τους ανθρώπους.
Η ζωή μου άλλαξε καθώς όταν ανέπτυξα σχέση με την Ανώτερη Δύναμη, τον Θεό, ένιωσα την αγάπη του Θεού σε μένα και το δώρο Του, να επιλέξει εμένα μέσα από την οικογένειά μου να σωθώ. Με τα Βήματα απελευθερώθηκα από το παρελθόν και είναι η πιο όμορφη εμπειρία της ζωής μου. Μαθαίνω να ζω στο σήμερά μου με πίστη και ευγνωμοσύνη, συμφιλιωμένη με το παρελθόν, έχοντας θετική σκέψη. Επιτέλους ενηλικιώθηκα. Δεν είμαι θυμωμένη πια. Αγαπώ τον εαυτό μου.
Η Αλ-Ανών βασίζεται στην πνευματική αφύπνιση της συνείδησης. Η συγχώρηση, η αποδοχή, η πίστη, είναι η δύναμη που χρειάζομαι με την δική σας βοήθεια, να ζω συμφιλιωμένη με τον εαυτό μου και τους άλλους. Η συγχώρεση του εαυτού μου με βοήθησε να συγχωρώ και να αποδέχομαι τους ανθρώπους χωρίς να θέλω να τους αλλάξω. Η Αλ-Ανών με βοήθησε να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου. Εμπιστεύομαι τον Θεό και αυτό είναι θεραπευτική διαδικασία ελευθερίας. Δεν νιώθω πλέον μόνη, ούτε θύμα των καταστάσεων. Νιώθω και οφείλω τεράστια ευγνωμοσύνη στο ΘΕΟ, στο πρόγραμμα και τους ανθρώπους. Πίστεψα, εμπιστεύτηκα, αποδέχθηκα, έχοντας κάθε μέρα την στήριξη του προγράμματος και την αγάπησα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς.»
«Είμαι η Αρτεμησία και είμαι Αλ-Ανών. Στην πόρτα της Αλ-Ανών με έφερε η ασθένεια του γιου μου. Μετά την ενηλικίωσή του παρατηρούσα ολοένα και πιο συχνά να τελειώνουν τα ποτά στο σπίτι και συγχρόνως να έχει βίαιη και θυμώδη συμπεριφορά. Είχα αρχίσει να ανησυχώ γιατί τα βράδια αργούσε να γυρίσει. Ψάχνοντας βρήκα τα χάπια έκταση.
Ανησυχία, φόβος, θυμός, πανικός, απελπισία, ενοχές, ντροπή… Και τώρα τι γίνεται; Τι κάνω; Από που θα πάρω βοήθεια; Που θα απευθυνθώ; Ατελείωτα ερωτήματα…
Τυχαία άκουσα για την Αλ-Ανών. Αυτό ήταν. Είμαι στην οικογένεια της Αλ-Ανών εδώ και χρόνια και η βοήθεια που πήρα είναι τεράστια. Με την βοήθεια των εργαλείων του προγράμματος βοηθήθηκα πολύ, έμαθα πως να μην εμπλέκομαι σε συγκρούσεις με τον πρώην άνδρα μου ο οποίος συνειδητοποίησα μέσα στο πρόγραμμα ότι και αυτός έπινε προβληματικά. Προχωρώντας στο πρόγραμμα ανακάλυψα ότι προερχόμουν από δυσλειτουργική οικογένεια με τον πατέρα μου εθισμένο στο σεξ και τη μητέρα μου προσκολλημένη σε αυτόν.
Στην Αλ-Ανών μαθαίνω πως να με φροντίζω, να με αγαπώ, να ζητώ και να παίρνω βοήθεια όταν το έχω ανάγκη, μαθαίνω να βγαίνω από την απομόνωση μου. Έχω στήριξη, έχω την Αλ-Ανών.»
“Μετά από πολύ προσευχή, έχοντας ζήσει ατέλειωτες στιγμές φόβου, απελπισίας, αβεβαιότητας, ντροπής και απόγνωσης οδηγήθηκα στην πόρτα ενός ψυχολόγου να με βοηθήσει να ξεπεράσω την κόλαση που ζούσα μέσα στο σπίτι μου.
Ένας φαύλος κύκλος με εναλλασσόμενα επεισόδια καυγάδων, τρέλας, και παραλογισμού, έδινε τη θέση του σε παροδικές στιγμές ηρεμίας, ατέρμονης θλίψης, και φαινομενικής ελπίδας ότι όλα κάποια στιγμή θα τελειώσουν, αρκεί να υπάρχει υπομονή. Αυτό διδάχθηκα από παιδί, και αυτό έπρατα.
Μέσα στα πρώτα λεπτά της επίσκεψης μου άκουσα το όνομα του πολύχρονου προβλήματός μου και ότι επιτέλους υπήρχε λύση τόσο γι αυτόν όσο και για μένα! Αλκοολισμός…. Δεν μπορεί, ίσως έγινε κάποιο λάθος… εγώ…. αυτός δεν πίνει υπερβολικά… δεν πίνει αλκοολικά…. Είχα άγνοια για το τι σημαίνει αλκοολισμός. Πίστευα ότι οι αλκοολικοί είναι οι “τελειωμένοι” τύποι που μπεκροπίνουν νύχτα μέρα, απένταροι, ρακένδυτοι, εγκαταλελειμμένοι από τους ανθρώπους και την ίδια την ζωή τους. Ο σύντροφος και σύζυγός μου έπινε 1-2 ποτηράκια σε στιγμές που ένιωθε πιεσμένος, προβληματισμένος για να χαλαρώσει… Πόσο άγνοια είχα… πόσο άγνοια υπάρχει!
Κλείνοντας την πόρτα του ψυχολόγου, και ανοίγοντας την πόρτα της Αλ-Ανών ένιωσα μία αχτίδα φωτός στη ζωή μου και σήμερα καταλαβαίνω ότι αυτό ήταν το σχέδιο Του για μένα. Ξεκίνησε το δικό μου πνευματικό ταξίδι – και είμαι πολύ ευγνώμων γι αυτό. Γνώρισα ένα διαφορετικό κόσμο όπου αποδέχεται το διαφορετικό, με αποδέχεται όπως είμαι χωρίς δικαιολογίες όπου μπορώ να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και την πραγματικότητά μου. Έμαθα πως να με φροντίζω και πως να με αγαπώ. Έγινα ρεαλίστρια γνωρίζοντας τι μπορώ να περιμένω και τι όχι από τον σύζυγό μου – ο οποίος λίγους μήνες μετά ξεκίνησε να δουλεύει το πρόγραμμα των Α.Α. και παραμένει νηφάλιος μέχρι σήμερα. Έμαθα πως ό,τι και να συμβαίνει στη ζωή μου υπάρχουν επιλογές. Κατανόησα ότι ο αλκοολισμός δεν έχει σχέση με μια κακή συμπεριφορά, αλλά πρόκειται για μια ύπουλη, και βασανιστική αρρώστια που υποφέρει όλη η οικογένεια και για την ανάρρωση της απαιτείται δράση. Μα πάνω από όλα έμαθα να στρέφω τον δείκτη σε εμένα, άρχισα να δουλεύω τα δικά μου ατροφικά κομμάτια, να αναρρώνω και να χτίσω μια ουσιαστική σχέση με τον Θεό μου και να αφήνομαι στο σχέδιό Του… Σήμερα δεν νιώθω μόνη. Ένα μεγάλο ευχαριστώ!” – Ελπίδα
«Την πρώτη φορά που πέρασα το κατώφλι την Αλ-Ανών είχα βαθιά μέσα μου την συγκίνηση της ελπίδας ότι, εκεί, θα έσωζα το αλκοολικό παιδί μου. Σήμερα 11 χρόνια μετά από εκείνη τη στιγμή και 7 χρόνια μετά τον θάνατο του μονάκριβου γιου μου από τον εθισμό του στο αλκοόλ, ξέρω ότι έσωσα, μόνο, εμένα και την υπόλοιπη οικογένεια, το γιο του, τη γυναίκα του και την αδελφή του (ο πατέρας του είχε ήδη φύγει από καρκίνο 6 χρόνια πριν) από τις καταστροφικές συνέπειες του αλκοολισμού στις ζωές μας. Αυτό το κατάφερα με την βοήθεια της γνώσης που δίνει το πρόγραμμα της Αλ-Ανών.
Η Αλ-Ανών δεν έσωσε το σπλάχνο των σπλάχνων μου, γιατί, όπως έμαθα εκεί, καμία ανθρώπινη δύναμη, ούτε της μητέρας, δεν μπορούσε να το κάνει. Μόνο ο Θεός και η θέληση του αλκοολικού να γίνει καλά, θα μπορούσαν να το καταφέρουν. Αυτό, μου πήρε πάρα πάρα πολύ καιρό να το αποδεχθώ και να αφήσω την καρδούλα της καρδιάς μου στα χέρια Του.
Επίσης η Αλ-Ανών μου έμαθε, ότι ο θάνατος του παιδιού μου δεν συνεπάγεται τον δικό μου. Η ζωή συνεχίζεται και δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε ανθρώπου είναι να τη ζει με λεβεντιά και περηφάνια. Σύμμαχο και βοηθό στον αγώνα αυτό είχα και έχω τον Θεό μου, την Ανώτερη Δύναμη, η οποία υπήρχε πάντα κοντά μου και μου άπλωνε το Χέρι της σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Ο κόσμος Του! Γεμάτος ομορφιά, αγάπη, συμπόνια, κατανόηση και αποδοχή. Έμαθα να κινούμαι στον Κόσμο Του, με ευγνωμοσύνη για τα θαύματα που συμβαίνουν γύρω μου κάθε λεπτό, ένα από τα οποία είναι η μεταμόρφωσή μου από ένα αξιολύπητο, παθητικό, παραπονιάρικο θύμα σε μία φωτεινή, χαρούμενη, γεμάτη αγάπη, ζήλο, ενθουσιασμό, κατανόηση και αυτοσεβασμό ζωντανή ύπαρξη. Ευχαριστώ.»
“Ζώντας με έναν αλκοολικό βίωσα το απόλυτο σκοτάδι, γνώρισα τι θα πει οργή, απογοήτευση, ανησυχία, φόβος. Βίωσα στα μύχια μου την προσκόλληση με όλα τα όπλα που χρειάζεται για να υποστηριχθεί. Στο θηκάρι μου είχα έτοιμα τα όπλα του ελέγχου, της κριτικής, της έλλειψης ανεκτικότητας, της ανυπομονησίας και της μνησικακίας. Η κάθε μέρα ήταν ένας ατελείωτος πόλεμος, μια σειρά από χαμένες μάχες.
Ήμουν σε εμπόλεμη κατάσταση. Πολεμούσα με μια ασθένεια που δεν ήταν στο χέρι μου να την θεραπεύσω, πολεμούσα με τις συμπεριφορές των άλλων ανθρώπων που και πάλι δεν ήταν στο χέρι μου να τους αλλάξω πορεία, πολεμούσα με οτιδήποτε δεν μου άρεσε, με οτιδήποτε θεωρούσα άδικο, με οτιδήποτε πίστευα ότι χρειαζόταν αλλαγή ή τροποποίηση.
Η τύχη μου με έφερε στην πόρτα της Αλ-Ανών κι εκείνη τη μέρα ξεκίνησε το πνευματικό μου ταξίδι, ένα ταξίδι μετατόπισης από το παλιό στο καινούριο, από το άρρωστο στο υγιές, από το ελαττωματικό στο ενάρετο. Αυτή η μετατόπιση δεν έχει να κάνει με εξωτερικές μάχες αλλά συμβαίνει μέσα μου σιγά-σιγά με έναν αθέατο τρόπο. Η Αλ-Ανών μου έμαθε πώς να είμαι ένας μη βίαιος πολεμιστής με εγγυημένη τη νίκη. Μου έδειξε πως το χάος και η αταξία που βίωνα είχε να κάνει με την αταξία που επικρατούσε μέσα μου.
Μου έμαθε να μη φοβάμαι και να μην υποχωρώ στις παγίδες των ελαττωμάτων και της αρρώστιας και πως για να νικήσω πρέπει να ακολουθώ τις αρχές του προγράμματος, τις εντολές της Ανώτερης Δύναμης κι όχι τις εντολές του νου μου.
Η Αλ-Ανών μου έδωσε τη ζωή μου πίσω. Μου έμαθε ότι η ζωή δεν είναι αγώνας για επιβίωση. Μου έδειξε τον τρόπο πώς να είμαι χαρούμενη και να απολαμβάνω την κάθε στιγμή.” – Σ
“Μπήκα στην Αλ-Ανών έχοντας δοκιμάσει τα πάντα, ώστε να κάνω τον αλκοολικό μου να σταματήσει το ποτό… Δύσκολα χρόνια, σκοτεινά, πονεμένα, ατελείωτα όπως και η προσπάθεια, χωρίς κανένα αποτέλεσμα…. Αγώνας επιβίωσης, καθημερινά, χωρίς ελπίδα, χωρίς χαρά, μόνιμη ανησυχία και θυμός για την ζωή που δεν ζούσα. Και το φταίξιμο ήταν του αλκοολικού. Αν άλλαζε, αν σταματούσε να πίνει, αν νοιαζόταν περισσότερο, εγώ θα ήμουν καλύτερα. Είχα αφήσει τη ζωή μου στα χέρια του… Τι ειρωνεία… πλήρης εγκατάλειψη του εαυτού μου, της χαράς μου, της ζωής μου, σε έναν άλλον άνθρωπο.
Στην Αλ-Ανών έμαθα για την αρρώστια του αλκοολισμού, για το τι έπαθα και τι έκανα όλα αυτά τα χρόνια της άγνοιας. Εδώ έμαθα τι θα πει χειρισμός, προσκόλληση, έλεγχος, μνησικακία. Εδώ έμαθα και τη δική μου ευθύνη σε όλο αυτό που βίωνα, το πόσο συντήρησα την αρρώστια με τη στάση μου. Έμαθα να ξεχωρίζω τον άνθρωπο από την αρρώστια. Πραγματικά έμαθα με τι είχα να κάνω, και πως αν ήθελα πραγματικά να ζήσω τη ζωή μου έχοντας αυτήν τη δεύτερη ευκαιρία, έπρεπε να βάλω μια τελεία σε ότι έγινε, σε ότι πέρασε, σε ότι ειπώθηκε και να κάνω μια καινούργια αρχή, εφαρμόζοντας ότι μου προτείνει η Αλ-Ανών. Μου δίνει ένα θησαυρό, εργαλεία για να ξαναβρώ τον εαυτό μου, να μάθω ν’ αγαπώ ξανά.
Αφοσίωση, προθυμία, υπακοή, καθημερινή συμμετοχή στις ομάδες είναι η λύση. Λέγοντας ναι σε ότι μου προτείνει το πρόγραμμα ζω σήμερα την δική μου ζωή, αφήνοντας τους άλλους να ζήσουν και αυτοί. Τα δώρα άρχισαν να έρχονται: η γαλήνη έκανε την εμφάνισή της και εκεί, θέλοντας να είμαι περισσότερο σε κατάσταση αποδοχής, γαλήνης και αγάπης, μπήκε η Ανώτερη Δύναμη στη ζωή μου!!! Το μονοπάτι μου φωτιζόταν και δεν ήμουν πια μόνη, Έχω εσάς, τη δεύτερή μου οικογένεια, και τον Θεό μου – εργαλεία που σιγά-σιγά έφεραν τις αλλαγές στη ζωή μου.” – Νίκη
